inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Nienke de Vries


Nienke de Vries
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Nog steeds live te volgen. Onderwijsavond Driebergen. De leraar als instrument. youtu.be/Mtv5mzWaOWI twitter.com/nivoz/status/8…

Ongeveer 6 uur geleden op hetkind's Twitter via Twitter for iPhone

facebook
Zijnsoriëntatie: ‘Over je aannames heen durven kijken, om de ruimte te ontmoeten’

3 november 2014

Nienke de Vries

‘Vijf jaar geleden werd ik ‘betoverd’ door zijnsoriëntatie. De school voor Zijnsoriëntatie in Utrecht is een school voor de levenskunst. Het is een bewustwordingspad, waarbij je leert om te zijn wie je altijd al geweest bent en te doen wat je wilt. In dat proces kom je veel van jezelf en je geschiedenis tegen.’ Over je eigen aannames heen durven kijken, om de ruimte te ontmoeten, blogt Nienke de Vries.

imagesJe leert je eigen verhalen los te laten en niet meer leidend te laten zijn voor hoe je je leven vorm geeft, op de school voor Zijnsoriëntatie. Zo krijg je meer ruimte in jezelf en straal je een spontane wijsheid en gevoeligheid uit. In het vormgeven van wat je werkelijk wilt, moet je ruimer durven zijn dan de historisch bepaalde aannames over jezelf en de wereld. Dit jaar ben ik begonnen met de opleiding tot leraar Zijnsoriëntatie. Een mooi proces waar ik voor de uitdaging sta om tevoorschijn te komen in de begeleiding die ik geef. Zijnsoriëntatie en bewustwording niet meer ‘invlechten’ in het werk dat ik doe, maar een expliciete plek geven. Dat is spannend. Dat is tevoorschijn komen.

Wat ik heb geleerd de afgelopen jaren en wat ik steeds weer opnieuw ontdek is hoe bevrijdend het is om angsten niet meer weg te stoppen en de emoties niet te parkeren. Maar ook om diezelfde angsten niet op te willen lossen of om helemaal op te gaan in de emoties. Wat ik steeds weer leer is om deze gevoelens en ervaringen waar te laten zijn. Om er vervolgens niets mee te hoeven. De ruimte die dan ontstaat is net zo gewoon als bijzonder. Dat ik ruimer ben dan de emoties waar ik normaal in verstrikt raak, is een grote bevrijding.

In een coachingsgesprek vorige week deelde een schoolleider haar twijfels. ‘Ik moet dit niet teveel toelaten en op een gegeven moment weer parkeren. Anders neemt het me over.’ Ik keek haar aan en zei: ’En stel je eens voor dat deze twijfels en gevoelens van ongenoegen er gewoon zijn? Dat je er niet in hoeft op te gaan, dat je ze niet hoeft op te lossen, maar dat je ze ook niet hoeft te parkeren of moet weg zetten?’ De schoolleider keek mij aan. ‘Wat gebeurt er nu?’ vroeg ik. Haar reactie: ‘Het wordt open, ik voel me ruimer’. Een klein magisch momentje was het. Een ontdekking dat je op je gemak kan geraken als je het ongemak toestaat. Voor mijzelf was het tevoorschijn komen.

Nienke de Vries werkte als coach leerkracht en IB’er in Amsterdam. In Amersfoort werd ze adjunct-directeur en hield ze zich bezig met onderwijsontwikkeling, personeel en het coachen van zij-instromers. Nu is zelfstandig ondernemer en focust ze zich op thema’s als de professionele cultuur en de sociale veiligheid. Ze blogt op haar eigen site Nienke Werkt.