inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Gert Jan Kleinpaste


Gert Jan Kleinpaste
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Lex wil niet leren. Dat zegt school. En hij is niet testbaar’ hetkind.org/?p=54795

Gisteren op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Gertjan Kleinpaste pleit voor meer overkoepelende visie: ‘Onderwijsvernieuwing is net confetti’

14 januari 2015

Gert Jan Kleinpaste

Geplaatst in: Legitimering

‘Onderwijsvernieuwing is net confetti’, schreef Gertjan Kleinpaste pas onder een Facebookbericht van een onderwijsvriend. ‘Confetti is altijd een welkome verluchting, al denk ik soms dat alle vernieuwers in polonaise achter elkaar aanlopen en door alle herrie nauwelijks in staat zijn om met elkaar te communiceren.’ Half januari en nu al tijd voor carnavalsmetaforen? Nou, vindt Gertjan, het is in elk geval ook niet verstandig om pas tot 2032 te wachten voor fundamentele vernieuwingen. Zijn pleidooi voor lokale bottom-up initiatief, maar dan wel minder versnipperd. En zijn tips voor de kersverse #2032-voorman Paul Schnabel.

Gertjan Kleinpaste confetti onderwijsvernieuwing“Onderwijsvernieuwing is net confetti.” Het was mijn reactie onder een facebookbericht van een onderwijsvriend. Ik probeer op facebook en twitter en op de talloze onderwijswebsites de ontwikkelingen in het funderend onderwijs op de voet te volgen. Dat is lang niet altijd gemakkelijk.

Voor wie het leven een feest is, is confetti natuurlijk altijd een welkome verluchtiging van het feestgedruis. Al denk ik soms ook wel dat alle vernieuwers in een feestelijke polonaise achter elkaar aanlopen en door alle herrie om hen heen nauwelijks in staat zijn om met elkaar te communiceren. Ik moet bekennen, persoonlijk houd ik niet zo van dit feestgedruis. Wel van vernieuwing. Nut en noodzaak daarvan worden inmiddels breed gedragen.

Op 12 januari 2015 werd bekend dat Paul Schnabel het platform #2032 gaat leiden. Daarmee heeft het ministerie iemand aangewezen die vorm, grootte en kleur van de confetti die de onderwijsvernieuwing is, gaat reguleren. Daarmee ontstaat het risico dat een proces dat bottom-up zou moeten verlopen een top-down structuur krijgt.

Ik hoop van harte dat de heer Schnabel de deur van De Balie platloopt. Dat hij gaat luisteren naar “Mijn idee voor onderwijs” van Jelmer Evers. Dat hij een bijeenkomst van de Vereniging van Meesterschappers gaat bijwonen, maar ook een onderwijsavond van Nivoz/hetkind.org in Driebergen. Dat hij in gesprek gaat met mensen als Jan Rotmans en Claire Boonstra. Hij is ook van harte welkom bij een onderwijsdiner van “Onderwijs van de Toekomst” op een van de maandagavonden in Slangevegt te Breukelen.

Onderwijsvernieuwing groeit en gedijt immers als het vanuit het werkveld zelf ontstaat. Minister Bussemaker stelde in haar nieuwjaarsboodschap, dat het belangrijk is dat leraren en leerkrachten meedenken over beter onderwijs op hun school.

Wat ik op dit moment een beetje mis – als dat aan mijn waarneming ligt, hoor ik dat graag – is een overkoepelende visie en structuur ten aanzien van die zo gewenste onderwijsvernieuwing. Dat zijn als het ware de slingers die het feest compleet maken. Die er voor zorgen dat de confetti niet in het grote geheel verloren gaat. Die slingers – als raamwerk voor alle vernieuwingsimpulsen – zullen van het ministerie van Onderwijs, Cultuur & Wetenschappen moeten komen.

Ik ben blij met hun initiatief #2032, al is een tijdspanne van 17 jaar erg lang als het gaat over een vernieuwingsagenda. Het betekent dat er nog veel scholieren tussen wal en schip zullen vallen. In een verandering van tijdperk, zoals Jan Rotmans ons schetst en zoals Sir Ken Robinson het ons ruim tien jaar geleden al voorhield, in een verandering van tijdperk waarin ontwikkelingen zo in een stroomversnelling raken, is 17 jaar een veel te traag tempo om een vernieuwingsslag te ontwikkelen. Wat je nu bedenkt, kan immers over 17 jaar volstrekt achterhaald zijn. De iPhone, maar een voorbeeld te geven, is pas acht jaar jong. De iPad is nu ogenschijnlijk hip, maar kan over tien jaar volledig uit de tijd zijn.

Nu weten veel professionals in het onderwijs als geen ander dat “het leven een feestje is, waarbij wij zelf de slingers moeten ophangen”. Mijn pleidooi is ook dat wij tijd kunnen winnen als het ministerie alle professionals in het veld snel slingers verstrekt en het aan al die professionals overlaat om daarmee een verstandig feestje te bouwen.

Mijn pleidooi is, dat wij snel het speelveld van de onderwijsvernieuwing preciezer omschrijven en daarna – in lijn met onze zo gewaardeerde vrijheid van onderwijs – snel in lokale initiatieven van onderuit die vernieuwing vormgeven. Lokaal kunnen wij de krachten sneller bundelen. De versnippering eerder een halt toe roepen. Bovendien weten wij lokaal beter wat er speelt; het feest kan er immers in Oeteldonk heel anders uitzien dan in Boeskoolstad.

Gertjan Kleinpaste

Gertjan Kleinpaste is voormalig schoolleider en onderwijsbetrokkene. Hij werkt vanuit RedShoe Keynotes / AndereBlik.com en is oprichter van de ‘metaforenfabriek’.