inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Marlies Bras


Marlies Bras
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Gamification, spel en Harry Potter: ‘Leuk is het zeker, maar (nog) niet het grote succes waar ik op had gehoopt’ hetkind.org/?p=56186

Ongeveer 6 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Was ik volgens de theorie niet de intrinsieke motivatie van mijn kind aan het verpesten?’

26 oktober 2015

Marlies Bras

‘Hij is echt heel mooi en heel bijzonder.’ Kindertherapeut Marlies Bras is onder de indruk van de tekening van haar dochter. Maar direct nadat ze dat gezegd heeft, komt de gedachte op aan de bewijzen die er steeds meer zijn voor de theorie dat complimenten de intrinsieke motivatie van kinderen ondermijnen. Ze twijfelt. Tot ze even later zelf een mail krijgt met een compliment.

einsteinZe zat te tekenen en ik liep langs.
Ze vroeg: ‘Kijk mam, wat vind je ervan?’
‘Ik zei: ‘Wow, wat mooi zeg. En wat is ie grappig!’
Ik meende het nog ook.
Ik vond hem mooi en grappig.

Maar ‘oeps’, schoot door mijn hoofd.
Is dat wel volgens de theorie van de complimenten?
Ik verkondigde mijn mening.
Was ik volgens de theorie niet de intrinsieke motivatie van mijn kind aan het verpesten?
Ik liep snel ergens anders heen, zodat ik bij eventuele schade niet nog meer aan kon richten.

Toen kwam ‘pling’ dat mailtje binnen.
Een reactie op een van mijn oude blogs.
Ik had al een poos niets geschreven.
De woorden kwamen gewoon even niet.
Het schrijfvlammetje was een klein waakvlammetje geworden.

In de mail stonden mooie woorden.
Die mooie woorden vormden een compliment.
Een compliment geheel tegen de theorie van de intrinsieke motivatie en dat soort dingen.
En ik?
Ik pakte mijn pen op en begon te schrijven.
Want er waren weer woorden.
Het waakvlammetje was uitgegroeid tot vlam.

Halverwege mijn woordenstroom op papier stond ik op en liep naar de tafel.
De tafel waar zij nog steeds zat te tekenen.
Geheel volgens mijn theorie die inhield dat ik die dag alle verstandige theorieën in de ijskast zou zetten, zei ik:
‘Hij is echt heel mooi en heel bijzonder.’
‘Weet ik mam’, antwoordde zij.
‘Dat vind ik ook. En ik ga hem nog bijzonderder maken.’

Misschien heeft haar intrinsieke motivatie die dag een deuk gekregen.
Maar volgens mijn theorie van vandaag, ga ik me daar pas morgen weer druk om maken.
Of overmorgen.
Als dat theoretisch gezien mogelijk is.

Marlies Bras is kindertherapeute en werkt vanuit een eigen praktijk. Zij publiceert vaker blogs op haar website.