inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Marlies Bras


Marlies Bras
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Nationale Onderwijsfilmprijs 2016: Een advies van leerlingen voor de zwevende kiezer hetkind.org/?p=54872

Ongeveer een uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Als je niet eet, zul je wel moe zijn. En als je moe bent, moet je maar naar bed.’

17 april 2016

Marlies Bras

Etenstijd was geen gezellige tijd bij Marlies Bras thuis. Het was een strijd tussen moeder en dochter, zonder winnaars. En toch keerde het tij zich. Door een verandering van focus. Bras zelf legt het met de woorden van ex-ruimtevaarder Wubbo Ockels uit: ‘Let niet op de bomen, maar op de ruimte ertussen.’ 

Een paar benen.
salad-791891_640Een kantelende stoel.
Een vol bord.
Dat is mijn uitzicht aan tafel.
Voor zo’n half uur.
Tot ik opsta om de afwas te gaan doen. (Wij doen dat thuis nog ouderwets).

Inmiddels zijn de benen onder tafel. Haar bord is nog vrijwel onveranderd. Ze staart een minuutje voor zich uit met een volle lepel vlak voor haar mond en deelt haar nieuwste mop. Ik lach. Voor haar een uitnodiging om alle gouwe ouwen uit de kast te trekken. Zonder dat hij in haar mond geleegd is, zakt de lepel weer. Haar bord blijft vol.
Gezellig is het wel.

Als ik de keuken uitloop op weg naar de woonkamer, schuift haar zus naast haar aan tafel aan.
Haar bord is allang leeg. Samen kletsen ze over de nieuwste hits op Youtube.
Als ook zuslief de keuken uitloopt gaat het snel. Binnen een paar minuten is haar bord afgewassen en ploft ze naast me neer op de bank.

Er waren tijden dat het anders ging.
Dat waren tijden van ergernissen, boze dochter, gefrustreerde moeder.
Avonden die eindigde met een woest kind dat vroegtijdig op bed lag.
Want, zo was mijn redenatie: ‘Als je niet eet, zul je wel moe zijn. En als je moe bent, moet je maar naar bed.’
Haar redenatie: ‘Ik vind het gewoon vies.’
Er waren geen winnaars in onze strijd.
Enkel verliezers.

Wat er veranderde?
Weinig. Maar het had wel grote gevolgen. Het enige dat veranderde was: Mijn focus.
Mijn focus vergleed van de ergernissen naar de ruimte ertussen.
Van het probleem naar datgene waar ik behoefte aan had. Naar datgene waar wij beiden behoefte aan hadden

Gezelligheid aan tafel.
Of zoals Wubbo Ockels het ooit zo mooi omschreef:
Mijn focus verschoof van de bomen, naar de ruimte ertussen..

Lees verder.

Marlies Bras, kindertherapeute, schrijft regelmatig verhalen over opvoeding en onderwijs op haar blog Tread Softly.