inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Mascha Groenman


Mascha Groenman
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter
facebook
Muziek op school: ‘Juf, ik krijg er kippenvel van, zo mooi vind ik het!’

3 mei 2016

Mascha Groenman

Geplaatst in: Partnerschap,

Bert is een jongen die moeite heeft met de schoolse structuur. Een jongen ook die soms bazig genoemd wordt door zijn klasgenootjes. Zijn grote hobby is piano spelen, en daar oefent hij dan ook heel hard voor. Als het schoolthema dan Muziek is, komen er heel andere kanten van Bert naar boven, die zijn juf Mascha, maar ook zijn klasgenoten nog niet vaak gezien hebben, maar die wel op iedereen indruk maken.

pianoHet schoolthema was muziek. Het werd uitgewerkt in geschiedenis en aardrijkskunde, zang, dans en teksten. Voor groep 3 kozen we ervoor om muziek vooral te ervaren door te luisteren, te maken, zingen en dansen. We haalden ouders en bekenden in de klas om hun muziekinstrumenten te laten zien en horen, er kwam een muzieklerares met instrumenten en liedjes en we gingen naar het theater, om eens te ervaren hoe het is om op het toneel te staan. Er werd gedanst in de gymzaal, de harmonie kwam op school en via het Concertgebouw konden we beschikken over een lessenserie van ‘Peter en de Wolf’, waar de kinderen met volle teugen van genoten. Tijdens het kijken en luisteren naar het Digibord waar het orkest speelde en het verhaal verteld en vertoond werd, hingen de mondjes open. Vol verwachting en spanning wat er zou gaan gebeuren met de wolf…..

Ik keek de kring rond naar de koppies van de kinderen van groep 3 en trof de blik van Bert. Hij rilde: ‘Juf, ik krijg er kippenvel van, zo mooi vind ik het!’ Bert is een lief, beweeglijk kind vol plannen en ideeën. In zijn enthousiasme overrulet hij wel eens andere kinderen, die dat niet leuk vinden. Soms wordt hij bazig genoemd. Hij heeft wat moeite met de schoolse structuur, maar heeft heel veel kwaliteiten. Hij speelt bijvoorbeeld piano en is heel gemotiveerd te oefenen. Met het keyboard in de klas laat hij horen wat hij geleerd heeft op les. De kinderen zijn onder de indruk en ze zijn er stil van. Dat kan hij goed!

Als het thema bijna afgesloten wordt, is er een talentenshow voor alle leerlingen. Er wordt hard geoefend en onvermoede talenten komen bovendrijven. In groep 3 blijken danseressen, zangeressen, pianisten, voetballers en goochelaars te zitten. En dus ook Bert. Samen met een ander kind uit de groep heeft hij een vierhandig pianostuk ingestudeerd. Hij maakt zich weken van tevoren al druk of alles in orde zal komen. Als het moment daar is, betreedt hij het podium geconcentreerd, samen met zijn pianomaatje. Een kind met wie hij eigenlijk nooit speelt in de klas, maar muziek verbroedert. En dat blijkt ook later, in de kring: ‘Ik liet hem het makkelijkere stukje spelen, want hij heeft nog niet zo lang les. Wat deed hij dat goed, hè!’ Trots kijkt Bert me aan. Ik beaam.

Mascha Groenman is leerkracht op een basisschool in Bergen en moeder van twee kinderen, waarvan de oudste PDD-nos en dyslexie heeft en de jongste hoog/meer begaafd is. Dit is haar eigen blog.