inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Hartger Wassink


Hartger Wassink
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Steeds hetzelfde ‘meidengedoe’, wat moet je ermee? hetkind.org/?p=53624

Ongeveer 13 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘We hadden al genoeg strijd om school gehad. En we wisten steeds minder goed hoe we dat van hem zouden kunnen winnen’

31 augustus 2016

Hartger Wassink

Geplaatst in: Legitimering

Ontwikkeling heeft zijn eigen tijd en moment. Hartger Wassink ziet dat zijn zoon in de vakantie nog niets wil weten van de middelbare school. Wat hem betreft zit zijn onderwijscarrière er na groep 8 op. Hartger laat het er bij,  doet wat er in voorbereiding toch te doen is, en ziet toe hoe er langzaam maar zeker toch iets verschuift. Zijn blog: ‘Vanavond hebben we samen wat voetbalplaatjes opgezocht en uitgeprint. Voor de collage die hij morgen gaat maken, op school, als kennismakingsactiviteit. Zo was de overwinning deze zomer voor hem. Een overwinning op zichzelf.’

startschoolll‘Ik ga echt niet naar school hoor,’ herhaalde zoonlief tijdens de zomervakantie af en toe. Ook als het thema helemaal geen onderwerp van gesprek was op dat moment. Alsof hij ons er toch vooral van wilde doordringen dat zijn onderwijscarrière er na groep 8 wat hem betreft op zat. We lieten het er meestal maar bij. We hadden al genoeg strijd om school gehad dit voorjaar, en we wisten steeds minder goed, hoe we dat van hem zouden kunnen winnen.

Toch vroeg ik hem een keer, wat hij dan wilde worden later, om zijn geld te verdienen. ‘Voetballer,’ was het voor de hand liggende antwoord. Voorzichtig probeerde ik uit te leggen dat de kans dat hij met voetballen rijk zou worden, nogal klein was. ‘Dan word ik gamer.’ Waarmee voor hem het gesprek afgelopen was.

Twee weken geleden wilde ik toch met hem eens een schooltas gaan kopen. Als dat vlak van te voren zou moeten, waren misschien alle leuke tassen al op. Hij weigerde mee te gaan, natuurlijk. Na enig onderhandelen wilde hij dan wel meegaan, maar pas toen ik erin toestemde de tas te kopen om hem in de kast te leggen – gewoon voor het geval dát, je weet nooit, misschien, ooit eens, als hij nog eens een schooltas nodig zou hebben. In de winkel wees hij de eerste de beste tas aan. Drie minuten later en 50 euro armer stond ik weer met hem buiten. De tas verdween op de plank, hoog boven de jassen op de gang.

Vorige week moesten er schoolspullen gekocht worden. Maar dat ging hij natuurlijk niet doen. Na weer een onderhandelingsronde wilde zijn zus het dan wel voor hem halen, dan zou hij het deze week – maar alleen de eerste week – misschien wel eens proberen op school. Dat was nog te overzien, besloot hij: maandag vrij, dinsdag alleen kennismaking en pas woensdag de eerste lessen. Donderdag en vrijdag alweer een verkort rooster.
Op de laatste vrijdag waren de boeken gekomen. Die moesten nog gekaft worden. Maar dat ging hij natuurlijk niet doen. Andere zus vindt dat gelukkig een leuk klusje, dus zij deed dat dan wel. ‘Of is dat raar, mam?’ had ze gevraagd. Nee hoor, mam was allang blij.

Afgelopen weekend gingen ze nog een keer naar zee, vanwege het mooie weer. Toen ze voor de laatste keer van het strand terugliepen, ingepakt in een handdoek, zijn vest met capuchon diep over de ogen vanwege de wind en de striemende zandkorrels, hield hij de hand van z’n moeder stevig vast. Z’n zussen en beste vriend renden al vooruit naar de auto. ‘Mam,’ had hij gezegd, nauwelijks hoorbaar boven de wind uit, ‘ik ga volgende week naar school, hè?’

Vanavond hebben we samen wat voetbalplaatjes opgezocht en uitgeprint. Voor de collage die hij morgen gaat maken, op school, als kennismakingsactiviteit. Zo was de overwinning deze zomer inderdaad voor hem. Een overwinning op zichzelf.

Hartger Wassink is vader van drie kinderen. Hij werkt als medewerker van het NIVOZ Forum aan de verbetering van de dialoog tussen onderzoek en praktijk in het onderwijs. Daarnaast helpt hij als zelfstandig adviseur leraren, leidinggevenden en bestuurders bij het voeren van de professionele dialoog in de school.